Een vreemde titel voor een zeezeiler vindt u niet? Toch gebeurde het, de Zeewind ligt voorlopig in Delfzijl. Voor een nieuwe job ter plaatste zal ik de Zeewind gebruiken als woonadres. Hobby en werk dus bij elkaar. Gezien de Corona is vertrekken nog geen optie dus maar weer even aan het werk. Vertrokken op 14 augustus uit de thuishaven en bij Stellendam het Slijkgat uit. De zeilen waren er nog niet uit geweest, het wat 37gr en de zee als een spiegel. Toch slingert het op zee flink vanwege de deining. Ik kreeg daarom het idee om het stormfokje, nieuw en al 2 jaar niet uit de zak geweest, op te hangen. Strak en hoog tussen mast en giek. Dit werkte perfect, de Zeewind slingerde nauwelijks nog.

Na Scheveningen en langs de cruise boten (blauwe vierkantjes) die werkloos voor de kust liggen begon het wat te waaien.

In Scheveningen waren we Stad Amsterdam weer tegen gekomen. De grote inspirator om de reis van Darwin opnieuw te gaan maken.

De Stad Amsterdam is in 9 maanden geheel gerefit en gereed om de wereldzeeën weer te gaan bevaren. Een plaatje om te zien.

Via IJmuiden en Vlieland waar ik buiten de haven achter het anker ben gekropen ben ik naar de Duitse Wadden gezeild. Veelal werd de Zeewind gestuurd door de windvaan. Het blijft een magnifiek stukje techniek. (Robert je zal hier echt van gaan genieten 😉 )

Richting Nordeney werd het weer slechter en storm Francis werd voorspeld. Reden genoeg om naar binnen te gaan en een kijkje te gaan nemen in Borkum. Zeer toeristisch en onder streng Duits regime. Het dragen van een mondkapje is overal verplicht. Aan de bar niet maar lopen naar de bar wel. OK ik blijf wel buiten. Dan maar weer terug naar zee. 🙂

Op het Eems Dollard kanaal moet je echt wel zorgen dat je de stroom mee hebt want deze is heftig. Bij Termunten op de punt van de Reide het anker laten vallen. Met de heftige wind en sterke stroom 30 meter op 6 meter diepte (3m eb en vloed) uitgelegd. Dit was genoeg om een veilige nacht te hebben.

S’morgens was het wel even een klusje om het anker uit de slik te krijgen maar met slim gebruik maken van motor en golven lukte het uit eindelijk wel.

Toen naar Delfzijl. Na een warm ontvangst door Mario van ZV-Neptunus kreeg ik een mooi ligplaats toegewezen. Hier storm Francis afgewacht die me alles meeviel. Mooi beschut tussen gebouwen en scheepswerven kon er eigenlijk niets gebeuren.  Omdat 1 september de klus hier begint kon ik nog even het weekend naar huis met de trein. Na ruim 4 uur met een mondkapje op verlang je maar naar één ding. Terug naar Zee 😉 Grote klussen staan er niet meer op de rol. Maar nog genoeg om me niet te vervelen. Volgende keer gaan we aan de klus nu nog even genieten van de vakantie.

sy Zeewind uit.